Ekim

Photo by Mizzu Cho on Pexels.com

Yapmam gereken o kadar şey var ki hangisine nereden başlayacağımı bilmediğim için neden bir günlük tutmuyorum ki dedim. Bunu da ne kadar istikrarlı yapabilirim bilmiyorum. Bazen sadece yapmam gerekenleri düşünüyorum saatlerce ama bir adım atıp başlayamıyorum. Gözümde bir dağa dönüşüyor yapmadıkça birikiyor bu da beni endişelendiriyor. Endişelendikçe eylemsizliğim de devam ediyor.

Çalışmam gereken dersler var kaç yaşına geldim hala ders çalışıyorum diye söyleniyorum ama bu hayatta ders çalışmaktan başka tam yapabildiğim bir şey çok gerçekten. Mesela herkesin bir yeteneği vardır; pazarlama yapar ya da planlama olmadı iş bitiricidir mesela sosyal yetenek deriz bunlara. Ben de bunlar yok yapamıyor insanlara tahammül edemiyorum. Her işi yarım yamalak öğrendiğim için hiçbir işte uzmanlaşamamışım. Onu da biraz biliyorum evet bi yerde okumuştum. Şimdi bir alanda uzmanlaşmak için doktora zımbırtısına başladık o da ilaç araştırma yapılması lazım ben organik kimya dersini 6. da geçtim mesela hiç benle alakası yok ilaç falan. Sırf moleküler biyolojide para yok diye alan değiştirdim ilaçda daha çok para var diye. Evet öyle gerçekten şu an bir işe girsem burda ilaç sektöründe orta halli zengin sınıfına girerim vergi diliminde. Neyse ilaç diyordum yani evet hiç bilmediğim bir alan uzmanlaşmam lazım, hiç bilmediğim bir alanda nasıl uzmanlaşmam lazım inanın bilmiyorum. Herkes başarabileceğimi söylüyor ben hariç.

Derse giriyorum bir şeyler öğrenirim diye; ne kadar çok şey bilmediğimi farkedip çıkıyorum dersten. Ödevlerimi yapamıyor arkadaşlarıma yazıyorum saolsun onlar da yardımcı olmuyor. Bu nedenle astroloji ve sosyal medyaya sıkı sıkı bağlanmış durumdayım. Bu sorunlarımdan kaçıyorum. Yüzleşince ders çalışmam gerekiyor ders çalışmam gerekince plan program yapıp uygulamıyorum. Bir haftada 3 kez çalışma programı hazırladım ve her defasında uygulamaya başlamadan masadan kalktım.

Arkadaşım yok burada dertleşebileceğim, telefonda on saat de yazamam şuyum buyum var diye. Aslında sorunlarımdan bahsetmekten hiç hoşlanmam ama artık bunun bir şekilde benden uzaklaşması lazım. Belki şimdi arkadaşlarım da diyecekler konuşalım diye ne anlatayım çocuk gibi bahanelerimin arkasına mı sığınayım, alışma sürecim çok zorlu geçiyor, sorumluluklarımdan kaçıyorum, sorunlarımla yüzleşemiyorum. Zaten biriyle konuşurken sürekli olayları manipüle ederek anlatıyorum. Her şeyin farkındayım ama müdahale edebilecek gücüm yok.

Yorumlar kapatıldı.

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: